Symetria w kwiatach

Terminy “symetria” i “asymetria” omówiliśmy w rozdziale poświęconym ozdabianiu stołu. Tworząc kompozycję należy zdecydować się na jeden z tych układów; nie można łączyć obu, gdyż prowadziłoby to do nieforemności i nieładu.
Kryterium stanowi środek geometryczny kompozycji, przez który przechodzi zamierzona oś symetrii. Położenie obu części kompozycji w porównaniu do środka geometrycznego i osi symetrii określa układ.
Układ symetryczny polega na jednakowych wymiarach, lustrzanej identyczności części znajdujących się po obu wortalach osi symetrii. Po złożeniu całości wzdłuż osi części te pokryłyby się. Na osi symetrii znajduje się motyw główny kompozycji roślinnej. Motywy uboczne powtarzają się z obu stron i posiadają zawsze bardzo podobny kształt , a oprócz tego barwę.
Taka sama jest też ich odległość od osi symetrii, wysokość nad fundamentem i stopniowanie warstw w głąb kompozycji. Jednak motywy uboczne pod względem informacji i pod względem formalnym powinny odpowiadać motywowi głównemu i sobie nawzajem. W chwili obecnej stworzenie takich stosunków między poszczególnymi częściami wymaga dużej subtelności i umożliwia kompozycjom symetrycznym zdobyć schludną, wyważoną harmonię. Taka harmonia jest wyjątkowo pożądana przy bukietach slubnych, jak i wszystkie dekoracje ślubne poznań.
Symetria jest surowym ładem. Według jej zasady można wytworzyć kompozycje osadzone w podkładzie, okrągłe wiązanki i bukiety w wazonach. Nie powinna być jednakże układem nudnym. Adekwatny wybieranie materiału sprawia, że prace symetryczne odznaczają się powagą, która ma możliwość przybrać charakter uroczysty. Oczywiście zdarzają się domowe okazje wymagające takiego nastroju.
Błędem byłoby jednak łączyć układ symetryczny wyłącznie z takim nastrojem. Gorące barwy i “niespokojny” pokrój roślin zmniejszają surowość tego układu, a nawet mogą całkiem zatrzeć wrażenie jego sztywności. Lustrzana identyczność obu stron i zasada powtarzania jednakowo oddalonych od osi symetrii części kompozycji okazuje się dużym ułatwieniem w wykonywaniu pierwszych większych kompozycji. O ile przestrzega się tej zasady konsekwentnie i nie nadużywa materiału, to sukcesy nie każą na siebie czekać.
W miarę natomiast nabywania wprawy w układaniu kompozycji symetrycznych rośnie w nas pokusa odstąpienia od tego
układu. Wtedy uciekamy się do układu asymetrycznego.

Tags: , , , , ,

Leave a Reply